هیزم شکنی مشغول قطع کردن یک شاخه درخت بالای رودخانه بود که تبرش در رودخانه افتاد.

گوشه ای در حال گریه کردن بود که فرشته ای آمد و از او پرسید: چرا گریه می کنی؟

هیزم شکن گفت: تبرم توی رودخانه افتاده.

فرشته به زیر آب رفت و با یک تبر طلایی برگشت و پرسید: آیا این تبر توست؟

هیزم شکن جواب داد نه!

فرشته دوباره زیر آب رفت و این بار با یک تبر نقره ای برگشت و پرسید که آیا این تبر توست؟

دوباره ، هیزم شکن جواب داد: نه!

فرشته باز هم به زیر آب رفت و این بار با یک تبر آهنی برگشت و پرسید آیا این تبر توست؟

هیزم شکن با خوشحالی جواب داد: بله بله خودشه!

چند روز بعد وقتی هیزم شکن با زنش از کنار رودخانه میگذشت ، زنش به داخل آب افتاد.

هیزم شکن داشت گریه می کرد که دوباره فرشته آمد و پرسید که چرا گریه می کنی؟

- ای فرشته نجات، زنم افتاده توی رودخانه.

فرشته رفت زیر آب و با جنیفر لوپز برگشت! و پرسید: زنت این است؟

هیزم شکن فریاد زد: بله بله خودش است....!

فرشته عصبانی شد: تو تقلب کردی.... ای نامرد!

هیزم شکن جواب داد: آه فرشته من را ببخش سو‌‌‌‌ ء تفاهم شده. می دانی؟ اگر به جنیفر لوپز « نه» می گفتم تو می رفتی و با کاترین زیتا جونز می آمدی. و باز هم اگر به کاترین زیتا جونز «نه» می گفتم تو می رفتی و با زن خودم می آمدی و من هم می گفتم‌‌ «بله» آن وقت تو هر سه تا را به من می دادی ... اما ای فرشته مهربان من یک آدم فقیرم و توانایی نگهداری سه تا زن را ندارم. به همین دلیل بود که دروغ گفتم!!

مردی به در بار کریم خان زند می رود و با ناله و فریاد می خواهد تا کریم خان را ملاقات کند ولی سربازان مانع ورودش می شوند.

کریم خان ناله و فریادهای آن مرد را می شنود و می پرسد ماجرا چیست؟

پس از گزارش سربازان ٬وی دستور می دهد که مرد را به حضورش بیاورند.

مرد به حضور کریم خان می رسد. خان از وی می پرسد چه شده است که این چنین ناله و فریاد می کنی؟

مرد با درشتی می گوید: همه اموالم را دزد برده و الان هیچ چیزی در بساط ندارم.

کریم خان می پرسد وقتی اموالت به سرقت می رفت تو کجا بودی؟

مرد گفت من خوابیده بودم.

کریم خان پرسید:خب چرا خوابیدی که مالت را ببرند؟

مرد در این لحظه آن چنان پاسخی می دهد که استدلالش در تاریخ ماندگار می شود و سرمشق آزادی خواهان می شود.

مرد جواب داد:چون فکر می کردم تو بیداری من خوابیده بودم!!!

کریم خان لحظه ای سکوت می کند و سپس دستور می دهد خسارتش از خزانه جبران کنند و در آخر می گوید: راست می گوید... ما باید بیدار باشیم.

روزی حجاج بن یوسف در صحرا با معدودی از نزدیکان گردش می کرد.

چوپانی را از دور دید پس اسب خود بر انگیخت و پیش او رفت و سلام کرد چوپان جواب داد.

حجاج از او پرسید:ای چوپان حجاج چگونه حاکمی است؟

چوپان گفت:خدا لعنتش کند که از او ظالم تر خدا نیافریده است٬ بی رحم٬ بی باک و خدا نترس. امیدوارم که بزودی روی زمین از لوث وجود او پاک شود.

حجاج گفت: مرا می شناسی؟

چوپان گفت: نه

حجاج گفت: من حجاجم.

چوپان بترسید و رنگش پرید و با لکنت گفت: تو مرا می شناسی؟

حجاج گفت:نه چوپان گفت: نام من وردان و از غلامان آل ابی ثورم و در هر ماه سه بار دیوانه می شوم و امروز روز دیوانگی من است.

حجاج را خنده گرفت و رفت.

روزی غلامی طبقی به مجلس خسرو پرویز آورد؛ از هیبت و صلابت پرویز دستش بلرزید و قدری آش بر دستمال سفره مصری و ردای خسرو ریخت.

خسرو او را حکم کشتن کرد.

غلام برگشت و طبق آش را به تمام در کنار خسرو ریخت.

خسرو گفت:این چه حرکت بود که کردی؟

گفت:به این قدر که قطره ای دو سه آش بر دستمال سفره و بر ردا ریزم مستحق کشتن نباشم؛اگر مرا به این قدر جرم می کشتی ترا به ظلم نسبت می کردند و من روا نداشتم که ولی نعمت من به ظلم منسوب شود؛اکنون این بی ادبی کردم تا گناه من عظیم شود و چون مرا بکشی ملامتی بر آن متوجه تو نگردد.

خسرو را آن سخن از وی پسندیده آمد و او را بخشید و از میان غلامان به قرب خود ممتاز گردانید.

بخیلی نیمه شب دعا می کرد و می گفت: الهی! امشب را هزار تومان

نقد مرا ده و فردا بستان!

زنش مناجات او را می شنود گفت: این دیگر چه دعایی باشد؟ پولی که

امشب خدا دهد و فردا باز گیرد چه گرهی گشاید؟

بخیل گفت: بگذار او بدهد مگر با جانم بستاند!

می گویند ابلیس، زمانی نزد فرعون آمد در حالیکه فرعون خوشه ای انگور در دست داشت و می خورد.

ابلیس به او گفت: هیچکس می تواندکه این خوشهء انگور را به مروارید خوش آب و رنگ مبدل سازد؟ فرعون گفت: نه. ابلیس با جادوگری و سحر، آن خوشهء انگور را به دانه های مروارید خوشاب تبدیل کرد.

 فرعون تعجب کرد و گفت: آفرین بر تو که استاد و ماهری. ابلیس سیلی ای بر گردن او زد و گفت: مرا با این استادی به بندگی قبول نکردند، تو با این حماقت چگونه دعوی خدایی می کنی؟  

از بزرگمهر پرسیدند که چه چیز است که اگر خدای تعالی به بنده دهد، هیچ چیز به از آن نباشد؟ گفت: خرد طبیعی.

گفتند:اگر نباشد. گفت: ادبی که آموخته باشد و در تعلم آن رنج برده.

گفتند:اگر نباشد. گفت:خوی خوش که با مردمان به خوشی و مواسات رفتار کند و دشمن را به وسیلهء آن نگاه دارد.

گفتند:اگر نباشد. گفت:خاموشی که پوشندهء عیبهاست.

گفتند:اگر نباشد. گفت:مرگ، که او را از زمین بردارد. زیرا هر کس که به این خصلت های پسندیده و اخلاق نیکو آراسته نباشد برای او مرگ بهتر از زندگی است.

سر پشت پنجره

خولی به خانه مرد ثروتمندی رفت تا برای فقرا صدقه ای از او بگیرد.

کلفت پیری در را باز کرد.

خولی گفت: بگو خولی آمده تا برای فقرا صدقه جمع کند.

کلفت به داخل خانه رفت و چند دقیقه بعد برگشت.

 اربابم در خانه نیست.

 پس با این که به فقرا کمک نمی کند، توصیه ای برایش دارم: به او بگو دفعه بعدکه در خانه نیست، سرش را پشت پنجره جا نگذارد- آدم فکر می کند دارد دروغ می گوید!"

آنجا که خدا هست

یکی از دوستان خولی به کنایه از او پرسید:

-" اگر بگویی خدا کجاست، یک سکه به تو می دهم."

خولی پاسخ داد:" اگر بگویی خدا کجا نیست، دو سکه به تو می دهم!"

خولی همیشه اشتباه می کرد

خولی هر روز در بازار گدایی می کرد، و مردم با نیرنگی، حماقت او را دست می انداختند.

دو سکه به او نشان می دادند که یکی شان از طلا بود و دیگری از نقره.

اما خولی همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد.

این داستان در تمام منطقه پخش شد.

هر روز گروهی زن و مرد می آمدندو دو سکه به او نشان می دادند و خولی همیشه سکه نقره را انتخاب می کرد.

تا اینکه مرد مهربانی از راه رسید و از این که خولی را آن طور دست می انداختند، ناراحت شد.

در گوشه میدان به سراغش رفت و گفت:" هر وقت دو سکه به تو نشان دادند، سکه طلا را بردار. این طوری هم پول بیشتری گیرت می آید و هم دیگر دستت نمی اندازند."

خولی پاسخ داد:" ظاهرا حق با شماست. اما اگر سکه طلا را بردارم دیگر مردم به من پول نمی دهند تا ثابت کنند من از آنها احمق ترم. شما نمی دانید تا حالا با این کلک چه قدر پول گیر آورده ام!!"

زن کامل

خولی با دوستی صحبت می کرد.

خوب! ملا هیچ وقت به فکر ازدواج افتاده ای؟"

خولی پاسخ داد:" فکر کرده ام. جوان که بودم تصمیم گرفتم زن کاملی پیدا کنم. از صحرا گذشتم و به دمشق رفتم و با زن پر حرارت و زیبایی آشنا شدم، اما او از دنیا بی خبر بود.

بعد به اصفهان رفتم، آنجا هم با زنی آشنا شدم که معلومات زیادی درباره آسمان و زمین داشت اما زیبا نبود.

به قاهره رفتم و نزدیک بود با دختر زیبا، با ایمان و تحصیل کرده ای ازدواج کنم."

 پس چرا با او ازدواج نکردی؟"

 آه رفیق! متاسفانه او هم دنبال مرد کاملی می گشت!!"

ماهی ای که زندگی کسی را نجات داد

خولی از جلو غاری می گذشت، مرتاضی را در حال مراقبه دید و از او پرسید دنبال چه می گردد.

مرتاض گفت:" بر حیوانات مطالعه می کنم، از آن ها درس های زیادی می گیرم که می تواند زندگی آدم را زیر و رو کند.

خولی پاسخ داد:" بله، قبل از این، یک ماهی جان مرا نجات داده. اگر هرچه را که می دانی به من بگویی، من هم ماجرای ماهی را برایت می گویم.

مرتاض از جا پرید:" این اتفاق فقط می توانست برای یک قدیس رخ بدهد."

بنابراین هرچه را که می دانست به او گفت.

_"حالا که همه چیز را به تو گفتم، خوشحال می شوم که بدانم چگونه یک ماهی جان شما را نجات داد؟!"

خولی پاسخ داد:" خیلی ساده! موقع قحطی داشتم از گرسنگی می مردم و به لطف آن ماهی توانستم سه روز دیگر دوام بیاورم"

یا مقلب القلوب و الابصار

یا مــــدبر اللیــــــل و النـــــــــهار

یا محـــــول الحـــــــــــول و الاحــــــــــوال

حـــــــــــــول حـــــــالنــا الـــی احســــن الحــــــــال

به مناسبت اربعین حضرت ابا عبدالله (ع)

             دل سرگشته کجا، وصف رخ یار کجا ؟

قصه عشق من و زلف تو دیدن دارد

            نرگس مست کجا، همدمی خار کجا ؟

سرِّ عاشق شدنم لطف طبیبانه توست

            ورنه عشق تو کجا این دل بیمار کجا ؟

هر که را تو بپسندی بشود خادم تو

            خدمت عشق کجا، نوکر سربار کجا ؟

کاش در نافله ات نام مرا هم ببری

            که دعای تو کجا، عبد گنه کار کجا ؟